Voor hoofdstuk 6 van mijn boek ging ik op pad met duurzame visser Barbara, een idealist in hart en nieren. Ik was (en ben nog steeds) onder de indruk van haar verhalen. En als ik even kan, ga ik naar de markten en restaurant die de vis verkopen die zij en haar man Jan hebben gevangen. Barbara en Jan weten wat echt duurzame vis is, daar kan geen keurmerk tegenop. Ze hebben ook een informatiecafé in Lauwersoog ‘t Ailand heet het. Maar je kunt hun vis ook vaak kopen op de Noordermarkt in Amsterdam en de biologische markt in Utrecht.
Greenpeace is inmiddels een actie gestart tegen overbevissing en Barbara speelt er een rol in, zie bovenstaande filmpje. Ook in mijn boek schrijf ik over de snelheid waarmee de oceanen, ondanks het MSC keurmerk, worden leeggevist en wat je als consument het beste kunt doen als je die overbevissing niet wilt stimuleren. Een tip heeft Jan al. Luister niet teveel naar het Nederlands Visbureau dat ons adviseert twee keer per week vis te eten: ‘Daar ga je de spagaat in, zegt hij. We moeten meer vis eten, maar ook zorgen dat de oceanen vol blijven. Die twee gaan niet samen. Er is gewoon niet genoeg vis in de zee om iedereen twee keer per week van vis te voorzien. Een keer per week is al meer dan genoeg.’
